„დედულეთების სიმრავლითა და მათი

სიყვარულით  იზომება  მამულის  სიყვარული“!

 

შალვა კაჭარავა

 

„საოჯახო დედაბოძი“ _ გენეალოგია _ „ნატი“

(კაჭარავების დედების სახელები, მამის სახელები და გვარები). კაჭარავები.

მერი სვიმონის ასული გოქაძე 1923-1949 _ შალვა 1943

მაშიკო სოლომონის ასული კვირკველია 1902-1927 _ შიო 1921-2003.

სალომე დიდიკოს ასული გეგენავა 1880-1961 _ კლიმენტი 1899-1989.

გერდა ვლადიმერის ასული ნარიშკინა 1861-1900 _ მეთო 1878-1911.

კატრინ მიხეილის ასული შულცი 1839-1890 _ იონა 1856-1898.

სკუართუ იროსის ასული ზვამბაია ....? _ ....? _ ჯუმა ...? - 1873.

უვიზო მიმოსვლის უფლება _ რუსეთი. გერმანია.

ყ ო ვ ე ლ   ო ჯ ა ხ ს   მ ო ვ უ წ ო დ ე ბ !

ჩვენი გვარების მშობელი დედების მამათა გვარების მოგონებით დავადგინოთ საქართველოში და დედამიწის ნებისმიერ კუთხეში არსებული დედულეთების რაოდენობა, წარმოვუჩინოთ მსოფლიოს საკუთარი „საერთაშორისო ძალა“ და მოვითხოვოთ საქართვე-ლოსთან სამოყვრო-სანათესაო ჯვრისწერით დაკავშირებულ ქვეყნებთან „უვიზო“ – სამუდამო სამიდამოსვლო „ღვთის სტუმრის“ სტატუსი!

აღვადგინოთ ყოველი ღვთისშვილის „ხელ-მწიფობის“, სა-ყოველ-თაობო ხსოვნისა და მშვიდობის მამკვიდრებელი „საოჯახო დედაბოძები“ – „ერის ქვაკუთხედი“ და მთელი მსოფლიო, ნებისმიერ ოჯახს, გვარსა და ერს, საყოველთაობო მშვიდობის დამცველ საერთაშორისო ძალად მოევლინება!..

... „აჰა, მე დავაფუძნე სიონში ქვა, საიმედო ქვა, ძვირფასი ქვაკუთხედი, მყარი საძირკველი. მასზე დაყრდნობილი არ გაწბილდება“ „ხოლო ის, ვინც ამ ქვაზე დაეცემა - დაილეწება; ხოლო ვისაც ის დაეცემა - გასრესს“ – (ესაია 28-16) – (მათე 21-44)

1985 წლის ხარების დღეს, ქართული ანბანისაგან შექმნილი, ქართულ ენაზე „მოსაუბრე“ დედო-ჯვრის რაობაზე, `შვიდი მომაკვდინებელი ცოდვის~ უმტკივნეულოდ აღმომფხვრე-ლი, ყოველი ოჯახისათვის „საამო-ხეთა ბაღებად“ წყობილი _ `შვიდი სახის: საერთაშორისო, საერო, სამხარეო, სარაი-ონო, სასოფლო, საგვარეულო და „საკარმიდამო სა-ხე-მწიფო სადროშო მამულების“ აღდგენაზე, ყოველი ღვთის-შვილის „ხელ-მწიფე-მასპინძლად“ მოქცევაზე, სამყაროში დედამიწისებრ ნამყარ ციურ სხეულებს-ზე-გარდმო ტკბილი სიბერით სულისა მიდამონაბერობით გარდა-სახვა–გარდმო-სახვით ბავშვობაში დაბრუ-ნებაზე“, „სა-მერეთ-მოსვლო მარადიულ ბრუნვაზე“, სა-ყოველ-თაობო ხსოვნის მამკვი-დრებელი „საოჯახო  დედაბოძების“ – „ერის ქვაკუთხედის“ აღდგენის აუცილებლობაზე და სხვა მრავალ სიკეთეზე ითქვა სიტყვა, რომელსაც სწორედ იმ ხალხმა წაუყრუა, დღეს მთელი ხმით, „რა გვეშველებაო“ რომ გაიძახის...

რაც ქვემოთ ღვთის ნებით მოგვხსენდება, თუ გავითავისებთ და ცხოვრებისეულ გზად ავირჩევთ, აივნებიდან მშვიდად გამოვუფი-ნოთ თეთრი საოჯახო ალმები ცასა და დედამიწას (50 X 70 სმ) და გვწამდეს, საქართველო მსოფლიოსთან ერთად გაბრწყინდება!